Sessie 25: Ondergronds, onder water, onder face huggers

 Aan het eind van de vergadering begeleidt Ingrid hen naar buiten, terug langs de trappenkelder van waaruit ze gekreun en rare geluiden horen. 

Aan de uitgang vinden ze Pumat, de raadseltjesliefhebber en verkoper van magische voorwerpen. Die nodigt hen uit naar de muziekwinkel van zijn collega in Olfden, Maestro.

Maestro toont veel belangstelling aan Xanbul, als muzikale bard, hoewel Xanbul geen geluk heeft om zijn talenten te kunnen bewijzen… Desondanks leent Maesto toch een magisch muziekinstrument: de Satyr's fluit, een wonderbaarlijk item, zeer zeldzaam (enkel voor een bard).

Dit eenvoudige houtblazersinstrument is gemaakt door een begaafde satyr, die het met groot succes gebruikte tijdens het navigeren door de verraderlijke Feywild. De verleidelijke melodie kan de geest van de wezens eromheen beïnvloeden. Aanvallen hiermee als blaaspijp komen met een +5 bonus. Tijdens je beurt kun je een van de volgende vier melodieën spelen en elk wezen dat de fluit kan horen, moet slagen op een DC 15 Wijsheid-besparende worp of voor een minuut onder het effect van de melodie blijven. De fluit kan maar drie keer per dag worden gebruikt.

• 1)     Verleidend: een doelwit wordt door jou gecharmeerd totdat het effect eindigt of totdat jij of je metgezellen iets schadelijks doen. Charmed targets beschouwen je als een vriendelijke kennis en gaan je gemakkelijker helpen.
• 2)     Gruwelijk: Een getroffen doelwit is bang totdat het effect eindigt. Moet zijn beurt gebruiken om zo ver mogelijk weg van je te geraken.
• 3)     Woedend: een getroffen doelwit gebruikt zijn beurt om een willekeurig wezen aan te vallen. Als er geen wezens in zicht zijn, doet het doelwit niets. Elke keer dat een doelwit schade oploopt, maakt het een nieuwe wijsheidsworp tegen het effect. Met een worp boven 14, eindigt het effect.
• 4)     Rustgevend: Een getroffen doelwit valt in slaap totdat het effect stopt, het doelwit schade oploopt of iemand het wakker schudt of slaat.

Hoewel ze eerst wat verlopen lopen helpt de Zilverwolf via een droom Aruna om de juiste richting te vinden. Na een stukje langs de drivier met dode vissen raken onze helden uiteindelijk in het Darkmoon Vale bos. Crech doet terug de grip van Droskar aan maar dit keer is het pijnlijker. Met een opgeroepen gier die vanuit de lucht waakt dat onze helden geen monsters tegenkomen, merken ze dat ze dezelfde weg afleggen richting van het klooster en Elara’s weeshuis. 

Door de gier ontmoeten ze opnieuw hun voormalige kobold bondgenoot Kerrdramak. 

Die vertelt hen: “Kort na jullie vertrek en het instorten van onze troonzaal en ondergrondse gangen, begonnen wij onder mijn zeikerschap, sorry, keirzerschap, alles terug op te bouwen. Maar tijdens onze verwoubingen, ontdekten we een gang met aan het einde slijmerig water. Uit het water kwam het eind van een zware zwarte ijzeren ketting, en ik sken die, ik sherken die, die zoals ketting van verbannen smid met lichtjes, met zieltjes, opgestolen. Verbannen Smid, wij denken verdwenen in instorting, nooit vinden. Twee kobolds in water, zoeken, verkennen, maar niet terugkonem. Wij dat rust laten.

Dan gisteren, wij als zeiker in nieuwe troonzaal, krijgen dringende boodschap, doende zeikerende boodschap op toilet. Aan beide kanten van mij, de gestolde limachen van vijand, eenogige Merlokrep met deuk in hoofd, en Jekkajak, de priester. Opeens, ontpolffing, bliskem! Gruissteen naar beneden, bewakers op grond, dood. Wij verspotten in toilet. Komen binnen, wij zien Pompoenhoofd, hij die vroeger die Verleidelijrke Vrregma was, binnenkomen. Hij samen met bloedzakje in mantel, met lange grijze baard. Achter hen, lange rij van vele vele gestolde bloedzakjes, geen adem, geen hartklop, stinken. Zij stelen Merlokrep, Jekkajak, lopen weg. Ik volg stiemek, zij onder water in tunnel verdwijnen. Wij ons hier het woud komen verspotten. Nu is Kerrdramak geen zeiker meer, ik bedoel Keizer. Hedlen ons terug redden?”

Met wat overtuiging en een eerste deuntje op Xambul’s nieuwe fluit vergezelt Kerrdramak hen naar de gang met de tunnel en trappen. Daar vinden ze de vijver met een drijvend pompoenhoofd. 

De ogen flikkeren en branden als ze binnenkomen en ze horen een stem: “Eindelijk, AC Andorran, zo lang al dat ik op jullie wacht. Waarom bleven jullie niet wat langer de laatste keer dat we elkaar zagen, in Falcon’s Hollow? Dat is nu echt wel hollow, haha…  Net zo leeg als jullie leven gaat zijn indien jullie verder wagen te komen.”

Crech waadt het water in om de pompoen kapot te slaan met de grip van Droskar, maar voelt dan een tentakel rond zijn voet hem onder water trekken. Een raar wezen met een lange staart en vingers wikkelt zich rond zijn nek en gezicht.

Xanbul duikt in het water on hem te helpen maar dordt ook aangevallen. Onder water ziet hij vijf eivormige silhouetten, waarvan eentje zich openplooit en een gelijkaardige wezen komt eruit.

Er volgt een intens onderwater gevecht waarin Diesel gewond raakt en iets in zijn lichaam ingeplant krijgt. Aruna redt met een hengel twee van de AC Andorra uit het water maar raakt ook gewond door het groene bloed van deze wezens dat een soort zuur is. Crech slaagt erin zich uit het water te trekken en als een plan in de lucht te hangen, met zijn octopus die in het water de wezens aanvalt. 

Xanbul volgt Tommy die door zo’n wezen wordt meegesleurd en komt boven water in een volgende donkere kamer met twee bijlen die van beide kanten op hem neersuizen...